Kardiyomiyopatiyalar (Ürək Əzələ Xəstəlikləri)
- Dilatativ Kardiyomiyopati: Bu, ən yaygın kardiyomiyopati növüdür və ürək boşluqlarının genişləməsi ilə xarakterizə olunur, bu da ürək əzələsinin zəifləməsinə və qanı effektiv şəkildə nasos etmək qabiliyyətinin azalmasına səbəb olur.
- Hipertrofik Kardiyomiyopati: Ürək əzələsinin anormal qalınlaşması ilə xarakterizə olunur, bu da ürək boşluqlarının daralmasına və ürəyin qanı nasos etmə qabiliyyətinin azalmasına yol açar.
- Restriktiv Kardiyomiyopati: Bu növ, ürək əzələsinin elastikliyini itirərək sərtləşməsi ilə xarakterizə olunur. Bu, ürəyin düzgün şəkildə genişləməsinə və dolmasına mane olur.
- Aritmojenik Sağ Ventrikül Kardiyomiyopatisi (ARVC): Bu nadir görülən bir durumdur və əsasən sağ ventrikülün əzələ dokusunun yağ və ya fibroz dokusu ilə əvəz olunması ilə xarakterizə olunur, bu da aritmiyalara meyilli hala gətirir.
Kardiyomiyopatiların səbəbləri genetik faktorlar, uzun müddətli yüksək təzyiq, ürək iltihabı (miyokardit) və metabolik xəstəliklər kimi bir çox faktörlə bağlı ola bilər. Bəzi hallarda, səbəb bilinmir (idiopatik).
Simptomlar ürək çatışmazlığı belirtiləri kimi özünü göstərə bilər: nəfəs darlığı, ayaq və ayak bileklərində şişkinlik, yorğunluq və çabuk yorulma. Diagnoz üçün EKG, ekoqardiogram, MRI kimi ürək testlərindən və bəzən biopsi kimi daha invaziv prosedurlardan istifadə edilir.
Müalicə, xəstəliyin növünə, simptomların şiddətinə və xəstənin ümumi sağlamlıq vəziyyətinə bağlı olaraq dəyişə bilər. Müalicə yanaşmaları arasında dərmanlar, yaşam tərzi dəyişiklikləri, elektrofizioloji müdaxilələr (məsələn, ICD və ya qəlb pili implantasiyası) və bəzi hallarda cərrahi müdaxilələr daxildir.