Osteosintezın bütün növləri

Məzmun süni intellekt ilə optimallaşdırılmışdır
Osteosintez Üsulları və Sınıqların Müalicəsi
Osteosintez, sınıq sümük hissələrinin cərrahi yolla bir araya gətirilərək sabitlənməsi prosesidir. Bu müalicə metodları, sümüyün anatomik quruluşunun bərpa edilməsi və sağalma müddətinin optimallaşdırılması üçün tətbiq edilir. Hansı üsulun seçiləcəyi sınığın növü, yerləşdiyi nahiyə və xəstənin ümumi vəziyyəti nəzərə alınaraq cərrah tərəfindən müəyyən edilir.
Plitə və Vida Osteosintezi
Bu metod, travmatologiyada ən çox yayılmış osteosintez üsullarından biri hesab olunur. Sınıq sümük parçaları bir-birinə sıx şəkildə düzülür və metal lövhə (plitə) ilə vintlər istifadə edilərək sabitləşdirilir. Plitə sınıq sahəsinin üzərinə yerləşdirilir; vidalar isə sümük parçalarını bir-birinə bağlayaraq sağalma prosesinə dəstək olur.
Bu üsulun tətbiq sahələri aşağıdakılardır:
- Uzun sümüklər: Bud və ya humerus (bazu sümüyü).
- Qısa sümüklər: Radius (mil sümüyü) və ya dirsək sümüyü.
Dırnaq Osteosintezi
Dırnaq osteosintezi üsulunda qırılan sümük parçaları xüsusi mismar və ya çubuq vasitəsilə bərkidilir. Bu prosesdə dırnaq sümüyün daxilinə yerləşdirilir və sınıq nahiyəsində sabitliyi təmin etmək üçün sümüyə yapışdırılır. Bu metod xüsusilə uzun sümüklərdə meydana gələn qırıqların müalicəsində geniş şəkildə istifadə olunur.
Tel Osteosintezi
Bu üsulda sümük parçalarını bir-birinə bağlamaq üçün metal tellərdən istifadə edilir. Naqillər qırılan ərazinin ətrafına dolanır və parçaların bir-birinə bərkidilməsi üçün müvafiq şəkildə dartılır. Tel osteosintezinə ümumiyyətlə əl və ya ayaq sümükləri kimi kiçik sümüklərin müalicəsində üstünlük verilir.
Sümük Lövhəsinin Osteosintezi
Bu metod metal və ya titan kimi materiallardan hazırlanmış xüsusi sümük lövhələrinin istifadəsini nəzərdə tutur. Sümük lövhələri qırılan parçaların üzərinə qoyulur və vintlər yaxud boltlar vasitəsilə sümük strukturuna bərkidilir. Sınıqların daha böyük və ya mürəkkəb olduğu klinik hallarda bu üsula müraciət edilir.
Xarici Fiksator Osteosintezi
Xarici fiksator metodunda sümük parçaları bədənin xaricinə yerləşdirilən metal çərçivələr və ya çubuqlarla sabitlənilir. Bu mexanizmlər sınıq sahəsinə xaricdən tətbiq edilir və qırılan parçaları tələb olunan vəziyyətdə saxlayır. Bu üsul əsasən aşağıdakı hallarda istifadə olunur:
- Ağır sınıqların müalicəsi.
- Qırıq sümüklərin düzəldilməsi və hizalanması.
Nəticə
Cərrahi müdaxilə zamanı istifadə olunacaq osteosintez metodu tamamilə xəstənin fərdi ehtiyaclarına və zədənin xarakterinə görə dəyişir. Müalicənin uğuru, seçilmiş metodun sınıq növünə uyğunluğundan və cərrahi planlamadan birbaşa asılıdır.